T-shirt
Verschenen in NS opMijn broer droeg vroeger een t-shirt, en voor zover ik weet doet hij dat nog steeds regelmatig, maar het gaat me nu even om het t-shirt dat hij droeg toen we een jaar of 16, 17 waren, meer dan 25 jaar geleden, lieve lezer, en zeg nou eerlijk, zou u me 42 geven, als u me zo ziet. Dit was een rhetoriese vraag.
De tekst op het shirt van mijn broer luidde ‘Altijd dronken is ook een geregeld leven!’, en dat is natuurlijk waar. Nou hecht ik er aan hier te vermelden dat mijn broer, deze broer, zeker niet altijd dronken was (dat was nl. een andere broer), het shirt was natuurlijk grappig. Bedoeld. En soms valt dat samen. Het was een commentaar op de rein-rust-regelmaat-commentaren die je als opgroeiende jongen met enige interessse in cafe’s en wat daar zoal geschonken wordt nou eenmaal over je heenkrijgt. Van je ouders, oma’s of betrokken leraren.
Ik hou daar wel van, in een zin op je borst de wereld om je heen, en het gezondheidsgehalte van je eigen leven becommentarieren. Een vriend van mijn broer in die jaren was wat mollig, ergens tussen gezet en dik, en hij droeg dan ook meestal een t-shirt met de trotse tekst ‘Bier heeft dit prachtige lichaam gemaakt’. Wat in zijn geval weer waar was, maar toch ook een glimlach opleverde bij de lezer. En vandeweek kwam ik een best-wel-dikke Amerikaan tegen met de tekst ‘Slowly winning the struggle against anorexia ‘ op zijn shirt. Voor mij is dat voldoende voor een grote grijns tot zeker de volgende straathoek.
Maar nou moet ik zelf een shirt. Vind ik. Vindt ook mijn gezin. Tuurlijk, het shirt dat ik draag van het Ierse rugbyteam is aardig, en mooi-groen ook, maar voordat de lezer-passant heeft geconcludeerd dat ik niet echt het (Ierse) rugbytype ben is het moment al voorbij. Timing is alles, ook hier, ook op je shirt. Ik zou een x-large kunnen aanschaffen met ‘Oceanside Fat Camp’, maar eigenlijk vind ik het best knap van die Californische kids dat ze hun te zware lichamen naar zo’n kamp slepen om echt en gericht en onder enige dwang af te vallen. Dus wellicht is het beter die ‘Miami Beach Cheerleaders’ te doen, maar die is weer roze, en dat vindt mijn dochter lelijk. Uiteindelijk bekijk ik mijn op dit moment zo gebruinde en gezonde lichaam in de spiegel, en schaf een shirt aan met de tekst ‘Never judge a man by his t-shirt’. Want daar lijkt me echt geen speld tussen te krijgen.