Soms kijk ik naar de files en denk ik aan de muffige kantoorpanden waar ik ooit mijn uren maakte, soms realiseer ik me het soort werk dat elke dag maar weer gedaan moet worden, soms vraag ik me af waar we de motivatie vandaan halen. Waar u de motivatie vandaan haalt. Al was het maar omdat ik me niet kan voorstellen dat de maandelijkse overschrijving naar bank- of girorekening en de diep-dankbare blikken dienaangaande van partner en kinderen voldoende kan zijn. Het moet ergens anders vandaan komen. Denk ik. Hoop ik.

Twee dingen deden me daar onlangs aan denken. Vandaar dat ik er nu over schrijf. Waarbij ik u kan verzekeren dat het maar goed is dat ik niet over alle dingen schrijf waar ik onlangs, of op dit moment, aan denk. Zo’n blad is dit niet, laat ik het daarbij houden...

Een vriend van mij werkt hard. Gedurende de uren die daarvoor staan, op de werkplek, en geregeld ook in de avond, in het weekend. De laptop is meestal opengeklapt. Omdat hij voor een klein bedrijfje werkt, omdat het steeds om belangrijke zaken (projecten, klanten) gaat, omdat het werk nou eenmaal af moet, hoe laat of welke dag het ook precies mag zijn volgens klok of kalender. En omdat hij zich betrokken voelt, bij het werk, bijna altijd, bij de klanten, meestal, bij het bedrijfje waar hij deel van uitmaakt, altijd. Hij is, zeg maar, tweede man van dat bedrijfje. Waarbij de eerste man een vrouw is, maar dat had net zo goed andersom kunnen zijn. Zij werkt ongetwijfeld ook hard, is ongetwijfeld ook zeer betrokken bij werk en klanten en bedrijfje, maar mist een ding. Ik weet niet of daar een woord voor is, maar het heeft te maken met laten merken dat de ander (je tweede man bijvoorbeeld) het goed doet, het heeft te maken met waardering, het heeft te maken met kritiek durven afwisselen met een gemeend compliment. En daarmee heeft het, volgens mij, te maken met motivatie. En is het belangrijker dan elk salaris of bonus.

Ik zag vandeweek een Olympische judoka, Ruben Haukes, die in Holland Sport liet zien dat hij mijn boek, Altijd verder, in zijn koffer meeneemt naar de volgende grote wedstrijd. Omdat het gaat over afzien, omdat het echt is. Ik hoop dat het hem zal motiveren, ik weet dat zo’n onverwacht moment mij vreselijk motiveert.